Sprawozdanie z III Mistrzostw Europy w Wewnętrznych Sztukach Walki St.Petersburg, 28 - 30 października 2004.
Tai Chi Chuan powoli stara się wejść do świata sportu i być może stanie się pełnoprawną dyscypliną sportową (jako część Wu Shu) na Olimpiadzie w Pekinie. Na turniejach współzawodniczy się w pokazach form (odpowiednik kata w karate) oraz w walkach Tui Shou (pchające dłonie) przeprowadzanych w trzech regułach: w staniu (Fix step), z ograniczonym krokiem (Restricted) i w ruchu (Moving).
Widok ogólny na pokazy przed
oficjalnym otwarciem mistrzostw
Piotr Ziemba wykonujacy formę Chen Pao Chui
- zwaną "formą armatniego wybuchu"
Fix step polega na tym, aby zmusić przeciwnika do oderwania stóp. Liczy się więc siła tak zwanego korzenia, stabilność postawy i nieustępliwość dolnej części ciała przy jednoczesnej miękkości od pasa w górę. Uderzenia i kopnięcia są zakazane, można wykorzeniać oponenta tylko pchnięciami, pociągnięciami (dozwolonych jest dokładnie 8 technik: peng, lu, ji, an, cai, lie, zou, kao), bądź sprawić, aby jego pchnięcie trafiło w pustkę i tym samym on sam stracił równowagę. W Moving Tui Shou punkty przyznawane są w przypadku gdy obali się przeciwnika na matę (nie ma walki w parterze) lub wyrzuci go poza ring. Może to bardzo przypominać judo lub nawet sumo zwłaszcza jeśli przeciwnicy są słabi technicznie.
Restricted step jest czymś pośrednim, pomiędzy pozostałymi dwoma regułami - można zamieniać nogi w polu niewielkiego okręgu, aby wejść głębiej z pchnięciem (lub inna techniką) w pozycję przeciwnika.
Zmagania Jarosława Michalaka z Brytyjczykiem Philippem White
w tui shou w ruchu do 100 kg
Natasza Czerwińska i Jarosław Michalak w podwójnej formie Yang,
za wykonanie której otrzymali brązowy medal
Różne organizacje zrzeszające ludzi uprawiających wewnętrzne sztuki walki starają się organizować zawody, może jeszcze nie w pełni sportowe, ale sprzyjające współzawodnictwu, konfrontowaniu się, nie tylko z samym sobą, ale też z uczniami innych mistrzów nauczających w Europie i na świecie. Widziałem już wiele takich zawodów, przede wszystkim na szczeblu mistrzostw krajowych w Europie. Jednak to co zastaliśmy w Perle Rosji St. Petersburgu, było dla mnie nieustającym wielkim zaskoczeniem. Na imprezę tą zorganizowaną pod auspicjami TCFE (Taijiquan and Qigong Federation of Europe) i IARI (Internal Arts Research Institute), stawiło się około 400 zawodników, wśród których połowę stanowili Rosjanie. O obywatelach byłych Republik, nie wspomnę. Spośród krajów zachodnich najliczniej stawiła się Francja.
Z Polski w zawodach wzięli udział członkowie Poznańskiej Szkoły Tai Chi Piotra Ziemby (szkoła należąca do organizacji Mistrza Yanga Yang`s Martial Arts Association). Reprezentacja składała się z 5 osób: trenera Piotra Ziemby oraz jego uczniów i asystentów: Jarosława Michalaka, Nataszy Czerwińskiej, Krzysztofa Koleckiego i Sylwii Janoś.
Cała impreza trwała 3 pełne dni i obfitowała w pokazy, przemówienia i ceremonie (np. parada reprezentacji krajów prowadzonych przez niosące tabliczki z ich nazwą 8-mio letnie baletnice). Walki i pokazy odbywały się równocześnie na 6, 8 stanowiskach. Wielu z zawodników startowało w trzech i więcej dyscyplinach (czasami przez częste opóźnienia względem programu jednocześnie). Było to wielkim wyzwaniem dla organizatorów, z którym radzili sobie nie bez pewnych trudności. Często obserwowaliśmy pracę organizatorów i sędziów, która stała na bardzo wysokim poziomie personel pomocniczy uwijał się jak w ukropie. Zdarzały się jednak też wypadki przy pracy, jak np. nie rozlosowanie zawodników w grupach, niejawna punktacja przy niektórych stolikach sędziowskich, niejednakowe warunki walki dla różnych zawodników (niektóre kategorie wagowe dla zyskania czasu, wobec nakładających się opóźnień walczyły po minucie, podczas gdy inne wcześniej po dwie). Ogólnie jednak rywalizacja stała na bardzo wysokim, choć często nierównym poziomie. Zdarzyło się bowiem mieszanie się w rywalizacji adeptów form 48 z tradycyjnymi szkołami Yang, Wu i Chen oraz, w Tui Shou - brutalne faule, nie zawsze zauważane przez sędziów, wynikające najczęściej z faktu, że dany zawodnik trenował więcej zewnętrznych niż wewnętrznych styli.
Sylwia Janoś sędziuje walki mężczyzn w RESTRICTED STEP
Walka Nataszy Czerwińskiej w staniu
Nasi zawodnicy mieli okazję powalczyć z gorszymi i lepszymi zawodnikami z innych krajów. Zdarzały się porażki i wygrane. Nauczyliśmy się wiele o tym, czego pilnować, a czego unikać w organizacji zawodów na takim szczeblu. A przede wszystkim wyjechaliśmy stamtąd z silnie wzmocnionym apetytem na dalsze współzawodnictwo. Uważam, bowiem, że skuteczność jest miarą prawdy i choć według niektórych mistrzów w Tai Chi chodzi o rozwój osobisty a nie o rywalizację i zaszczyty, warto jednak zmierzyć swój poziom również taką miarą. Wiele elementów sprawia, że Shen (Duch) rośnie!
Sylwia Janoś walczy w stojącym TUI SHOU
Piotr Ziemba odbiera złoto za formę w kategorii
"inne wewnętrzne sztuki walki" z rąk
Przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego
- Andrieja Serednyakova
NASZE OSTATECZNE WYNIKI:
Piotr Ziemba - 1 miejsce w formach, za formę Xinyiquan (12 zwierząt),
- 2 miejsce w tuishou w staniu, waga do 90 kg.
Jarosław Michalak - 2 miejsce w tuishou w staniu, waga do 100 kg
- 2 miejsce w tuishou w ruchu, waga do 100 kg,
Natasza Czerwińska / Jarosław Michalak 3 miejsce w formach podwójnych (w parach).
Krzysztof Kolecki
